Administracja prezydenta Roosevelta w Stanach Zjednoczonych obserwowała wydarzenia w Azji Wschodniej z rosnącym zaniepokojeniem. Kiedy Japonia stanęła po stronie nazistowskich Niemiec i faszystowskich Włoch, USA stanęły po stronie Chin. Gdy Japończycy założyli bazy lotnicze w Indochinach francuskich, Amerykanie zabronili eksportowania paliwa lotniczego i wysokowartościowego złomu do Japonii. Lista towarów objętych embargiem stale rosła między wrześniem 1940 roku a styczniem 1941. Kiedy Japończycy, próbując uniezależnić się od dostaw amerykańskich, rozpoczęli rozmowy z Holendrami, Amerykanie za pomocą presji dyplomatycznej skłonili Holendrów do odmowy współpracy. W lipcu 1941 r. wojska japońskie wkroczyły do Indochin. Stany Zjednoczone zamroziły aktywa japońskie w swych bankach i wprowadziły całkowite embargo na handel z Japonią. Japończycy usiłowali wynegocjować zniesienie embarga, lecz USA zażądały najpierw wycofania wojsk japońskich z Chin. Japonia przygotowywała się do wojny.